De procedure

Hier houden we bij hoe ver we zijn en welke belangrijke hordes we al hebben genomen. Van start tot (hopelijk) finish.

 

Klik hier om direct door te gaan naar het laatste nieuws.

 

Je kunt de procedure indelen in de volgende fases:

 

Fase Beschrijving Details
1 Toestemming vragen
2 Bemiddeling
3 Reizen
4 Toelating en verblijf in Nederland
  • Wachttijd voor legalisatie
  • Legalisatie naar Nederlands recht
  • Definitieve adoptie

 

De wachttijden voor de verschillende fases zijn verschillend en hangen ook nog eens af van het land waar het kindje vandaan gaat komen, drukte bij de bemiddelaar, eventuele gebeurtenissen in het land en politieke veranderingen.

 

 

Chronologie

Fase 1: Toestemming vragen
16 februari 2003   Via het internet aangemeld bij het Ministerie van Justitie
19 februari 2003   Het aanmeldingsformulier van justitie is binnen. Vlug invullen en opsturen
20 februari 2003   Het ingevulde formulier op de post gedaan.
28 februari 2003   We hebben de bevestiging binnen en zijn alvast in het bezit van een BKA nummer
29 mei 2004   Vandaag zijn we 5 jaar voor de kerk getrouwd. Ons lustrumfeestje wordt extra leuk gemaakt doordat we eindelijk de uitnodiging en het boek voor de VIA cursus gekregen hebben (Jammer van die accept giro). We staan ingepland in november.

16 augustus 2004   Peggy belt mij, enigszins buiten adem, op mijn werk op dat we een telefoontje van VIA hebben gekregen. Er zijn een aantal stellen uitgevallen en er is eventueel eerder plaats. Ze hebben gevraagd of we interesse hebben om eerder in te stromen. Even over nadenken ... JAAAAH Natuurlijk willen we dat!!!

We kunnen nu al over twee weekjes beginnen.
30 augustus 2004

6 en 20 september 2004

4, 18 en 25 oktober 2004

   De VIA cursus. Zes morgens naar Weert waar Peter en Fred ons van zeer belangrijke informatie voor de adoptieprocedure en ons kindje voorzien.
9 november 2004   Vandaag hebben we de bevestiging van VIA gekregen dat onze papieren naar de Raad voor de Kinderbescherming zijn doorgestuurd.
15 november 2004   Van de Raad voor de Kinderbescherming krijgen we een bevestiging dat ons dossier ontvangen is. Tevens zitten er twee formulieren voor een medische keuring bij. Deze moeten we in laten vullen bij een andere huisarts dan onze eigen en opsturen naar de RvdK.
24 november 2004   We hebben maar een huisarts uit het telefoonboek gekozen en een afspraak voor vanavond gemaakt. Gelukkig is alles prima in orde.

17 januari 2005   De volgende stap. We krijgen eindelijk de brief van de RvdK voor het eerste gesprek. Dat gaat plaats vinden op 31 januari om 15.00 uur bij ons thuis.
31 januari 2005   Vandaag starten we met het gezinsonderzoek.
14 februari 2005   Het kost heel wat moeite om je hele leven op papier te krijgen. Temeer omdat de jeugd van Peggy overschaduwd is door heel moeilijke ouders. We wisten vooraf al dat dit zeker een gespreksthema zou worden. Het heeft ons al een hoop slapeloze nachten gekost en het zal voorlopig ook nog slapeloze nachten kosten. Toch zijn de rapporten klaar. Twee onafhankelijke documenten 14 pagina's voor mij en 16 pagina's voor Peggy. We zijn er best trots op en ze gaan vandaag per e-mail naar de RvdK.
16 februari 2005   Het tweede gesprek bij de RvdK. Nu in Maastricht.
23 februari 2005   Het derde en laatste gesprek bij de RvdK.
9 maart 2005   Het voorlopig laatste bezoek aan de RvdK. Vandaag krijgen we ons rapport te zien en kunnen we correcties aangeven.
15 maart 2005   In een brief van de RvdK wordt bevestigd dat ze een positief advies aan het ministerie van justitie geven.
     
17 maart 2005  

HET IS ZO VER!!!

We hebben eindelijk onze

 

BEGINSELTOESTEMMING!!!

 

Vandaag is het per post bevestigd door het ministerie van justitie. Eindelijk hebben we de eerste fase achter de rug na 2 jaar en drie maanden.

 
 

Fase 2: Bemiddeling

24 maart 2005   Wereldkinderen bevestigd dat ze ons dossier binnengekregen hebben. Ze hebben ons een wachtlijstnummer toegekend en de acceptgiro voor het eerste voorschot zit erbij.
7 april 2005   Wereldkinderen bevestigd onze opname op de algemene wachtlijst officieel. Bij de brief zit ook het intakeformulier dat we eerst in moeten vullen. Zo gauw het intakeformulier binnen is en de betaling overgemaakt is zullen we gebeld worden voor een afspraak voor het intakegesprek.
11 april 2005   Het geld is overgemaakt en het intakeformulier is vandaag op de post gegaan.
14 april 2005   Wereldkinderen bevestigd de ontvangst van het intakeformulier. We kunnen binnenkort een telefoontje verwachten voor een afspraak.
28 april 2005   Nu al? Jawel, vandaag zijn we gebeld door Nicole Wilbers van WK om een afspraak te maken voor het intakegesprek. De dag erna ligt de bevestiging al in de brievenbus.
27 mei 2005   Vandaag gaat het gebeuren. De eerste rit naar Den Haag voor het intakegesprek. 
31 mei 2005   Weer een envelop van WK. Ze bevestigen dat we bemiddeld kunnen worden. Het bijgevoegde gespreksrapport zal ook vertaald worden voor China. Het is mooi geschreven en benadrukt nogmaals de positieve punten en dat de problemen die er waren inmiddels al lang en breed opgelost zijn. Het tweede voorschot wordt alvast aangekondigd.
1 juni 2005   We krijgen onze kopie van de bemiddelingsovereenkomst ondertekend door WK retour. Nu zit er ook een accept giro voor het tweede voorschot bij. Dezelfde avond nog klaargezet op de giro.
7 juni 2005

pucca4.gif (1290 bytes)

   Nicole Wilbers belt om ons uit te nodigen voor de landenintake ... NU AL ... Ja interdaad nu al. We worden op 14 juli 2005 om 10.00 uur verwacht bij WK in Den Haag. Het geheel duurt minimaal tot 15.00 uur. Een uitnodiging krijgen we nog toegestuurd.
4 juli 2005   Een dikke envelop van Wereldkinderen is binnengekomen. Hierin zitten twee dikke pakken die met nietjes aan elkaar zitten. Het eerste deel gaat over de papieren die we moeten gaan verzamelen en de foto's die we moeten maken. Het wordt zo te zien een hele kluif. Vooral de richtlijnen voor de "Letter of recommendation" ofwel de voorstellingsbrief gaat nogal wat moeite kosten. Het tweede pak is een rood boekje, en jawel, dit gaat helemaal over China en de reis die we hopelijk mogen gaan maken.
14 juli 2005   De landenintake. Gisteren zijn we al naar Den Haag gereden. We hebben lekker een hotel gepakt zodat we uitgerust aan de bijeenkomst deel kunnen nemen. Het avondje op het strand was erg leuk en vooral ontspannend. Gisteren morgen zijn we nog even vlug langs het gemeentehuis geweest voor de trouw en geboorte aktes. We hebben maar direct de paspoorten geregeld. Vanavond blijven we nog slapen en morgen gaan we weer terug naar huis. Het verzamelen van de documenten kan beginnen.
15 juli 2005   We zijn vanmorgen toch redelijk vroeg opgestaan. We moeten namelijk om 12.00 uur weer in het zuiden zijn. Peggy heeft dan al een afspraak gemaakt bij de huisarts voor het afhandelen en invullen van de medische keuring (Medical Certificate). De terugreis gaat prima. Door de vakantietijd is het niet druk. We zijn dan ook ruim op tijd.
18 juli 2005   Bloedprikken. Je moet maar denken "het is voor een goed doel". Leuk is anders. Gelukkig waren we wakker want ze hadden bij het kopiëren bijna vergeten de HbSag test te doen. Die was namelijk weggevallen op de kopie.
20 juli 2005   De werkgevers verklaring in laten vullen op het werk. Dat het geheel in het engels moest bracht nog wat problemen met zich mee. Maar uiteindelijk is het toch nog goed gekomen.
21 juli 2005   De paspoorten opgehaald
22 juli 2005

  

Het is zo ver. De buurtjes hebben er een dochtertje bij. Maud is om 15.11 geboren. Sandra, Sieger en natuurlijk de grote zus Sita zijn apetrots.
24 juli 2005   Deze dag hebben we opgeofferd aan het klaar maken van de documenten.

 

  • Presentation letter
  • Certificate of financial status
  • Foto's

 

Het enige wat we nog missen is de medische verklaring. De rest is nu eindelijk compleet. Zoals verwacht was de presentation letter het lastigste te maken. Je krijgt een hele waslijst van punten die je moet verwerken maar het moet wel een persoonlijke brief zijn (?!?).
27 juli 2005   Vandaag hebben we de medische verklaring opgehaald bij de huisarts. Omdat hij het niet uit wilde typen doen we dit maar zelf en dan kan hij het morgen onderteken.
28 juli 2005  

Alle documenten bijelkaar

 

Het is zover. De papieren zijn compleet. Alles is ondertekend en klaar om te versturen. Als je achteraf bekijkt is het allemaal wel meegevallen. De "Grote pakken" waar iedereen het over heeft zijn we niet tegengekomen. Bij ons paste het allemaal in een envelop.

 

De envelop

 

Het geheel is netjes aangetekend verstuurd.
30 juli 2005   De bevestiging van wereldkinderen dat de documenten correct aangekomen zijn. Nu is het afwachten of alles compleet is.
16 september 2005

 

   Het is eindelijk zover. Onze documenten zijn per koerier opgestuurd naar China. Wereldkinderen liet ons weten dat ze de documenten gisteren samen met de documenten van 7 andere koppels opgestuurd hebben. Nu begint het wachten op een voorstel. Dit kunnen we op zijn vroegst in Juni verwachten. In de tussentijd kunnen we alles voorbereiden voor de komst van ons eerste kindje. We mogen ons nu "Adoptiezwanger" noemen. Leuk toch?
17 oktober 2005   De eerste berichten komen binnen dat China het Haags (adoptie) Verdrag eindelijk geratificeerd heeft. Als dit klopt dan vervalt de complete legalisatie procedure. Ons kindje krijgt dan in China al een Nederlands (nood-) paspoort. Dit hoeven we hier dan alleen maar om te laten zetten. Naast de kosten scheelt dit vooral een hele hoop gedoe met instanties en advocaten.
24 oktober 2005   Wereldkinderen laat ons per brief weten dat onze documenten pas op 20 oktober ingelogd zijn in bij het CCAA. Waarom is onduidelijk, maar we kunnen November pas als eerste maand tellen. Als de wachttijd op 7 maanden blijft staan kunnen we ervan uit gaan dat we pas in Juni 2006 ons voorstel in handen krijgen.
29 november 2005   Het CCAA laat in een bericht op hun website doorschemeren dat ze het druk hebben met een groeiend aantal aanvragen vanuit de hele wereld. Daarom zal de wachttijd naar verwachting gaan stijgen. Dit zou met name te wijten zijn aan een tekort aan adoptiekinderen voor het aantal ouders. Meer vraag dan aanbod = langere wachttijd per kind.
23 december 2005   Wereldkinderen stuurt ons de nieuwe prijslijst voor 2006. Naar verwachting wordt een deel van de bemiddelingskosten 3% goedkopen.
24 december 2005   Wereldkinderen geeft in hun nieuwsbrief de bedroevende mededeling dat de wachttijden opgelopen zijn naar 8 a 9 maanden. Dit betekend voor ons dat we het voorstel pas in augustus in handen krijgen en we dus ook pas in oktober zullen reizen.

 

Verder vermelden ze kort dat China inderdaad per 1-1-2006 het Haags Adoptieverdrag ratificeert. Wat dit voor de wachttijden betekend kunnen ze nog niet zeggen. Het kan korter worden, maar net zo goed wordt het langer.
25 december 2005    

Zalig kerstfeest!!!

 

Om te vieren dat we (hopelijk) nu de laatste kerst met z'n tweetjes zijn, hebben we een oosterse rijsttafel gemaakt. Eten met stokjes gewenst (maar niet verplicht).

 

We hebben heel veel zinnige en leuke dingen voor ons kleintje gekregen. In het fotoalbum staan alvast wat foto-tjes.
1 januari 2006  

Gelukkig Nieuwjaar

 

Deze jaarwisseling is best wel emotioneel. Dit wordt als alles goed gaat ons jaar.
14 januari 2006

 

   Kijkend op de website van Wereldkinderen kregen we vandaag weer een flinke domper. Door omstandigheden (vooral drukte) is de wachttijd voor de verwerking van de documenten in China opgelopen naar 10 maanden. Dit was pas geleden al opgelopen naar 9. Hierdoor wordt het WEER later. Als het zo door blijft gaan wordt het nog een Kerstkindje.
18 maart 2006   Het kinderkamertje is eindelijk klaar. Waarschijnlijk veel te vroeg maar dat maakt ons niet uit. Nu hebben we eindelijk rust en kunnen we ons opmaken voor een paar lange maanden.
26 maart 2006

 

 

   Wereldkinderen laat via een brief op hun website weten dat de wachttijd voor documenten in China alweer opgelopen is. De wachttijd bedraagt nu 11 maanden en het gaat waarschijnlijk nog meer worden omdat ze nu meer aanvragen binnen krijgen en er simpelweg niet genoeg dossiers van kinderen zijn. Het wordt dus nog langer wachten.
1 juni 2006   De wachttijden lopen nog steeds op. Inmiddels is de wachttijd tussen het versturen van de documenten en het ontvangen van een voorstel opgelopen tot ruim 12 maanden.

Uit diverse bronnen horen we dat dit veroorzaakt wordt door het grote aantal aanvragen die het CCAA sinds vorig jaar maart per maand ontvangt. Dit aantal bedraagt gemiddeld 2000. Het CCAA heeft echter een quotum van maximaal 10000 dossiers  per jaar. Op dit moment hakken ze een maand in meerdere delen. Dit wil zeggen dat ze op tijd van 1 maand maar 2 weken maximaal verwerken. Als dit ze blijft duren dan gaat het dit jaar niet meer lukken. Tel maar uit. ze zijn nu bezig met de laatste twee weken van juni 2005. Eind juni 2006 zullen ze daarmee klaar zijn. Dit betekent voor ons tot 20 oktober 2005 zijn het nog 16 weken. Deel dit door 2 en dan ... wachten we nog 8 maanden tot een voorstel. Dat wordt dan volgend jaar februari. Dit betekend reizen in april op z'n vroegst.
23 juni 2006   Vanmorgen stond dit op de site van het CCAA:

Eindelijk. Ze zijn klaar met het nakijken van de documenten die bij hun ingelogd zijn voor 31 oktober 2005. Onze documenten (LID 20-10-2005) zijn nu dus gereviewd. Als het CCAA ons af gaat wijzen dan moet de brief naar Wereldkinderen onderweg zijn.

Als we over twee weken niets gehoord hebben ga ik bellen. Hopelijk krijgen we dan eindelijk de bevestiging dat we in ieder geval een kindje kunnen krijgen.

De vraag is dan alleen nog, wanneer??
7 juli 2006   Vandaag het mailtje naar Wereldkinderen gestuurd. Nu willen we het toch wel weten. Hebben ze nog wat gehoord? Hebben we nu wat meer zekerkheid.
10 juli 2006   We hebben antwoord van Wereldkinderen:

 

Beste Peggy en John,
 
Het CCAA heeft bij ons geen vragen gesteld over de documenten van aanvragers die een logindatum hadden tot 31 oktober 2005. We mogen er dus vanuit gaan dat we geen afwijzing meer zullen krijgen! Maar, 100% garantie kan ook nu niet gegeven worden, dat kan pas op het moment dat er hier een voorstel voor jullie binnenkomt. Het moet echter nu wel heel raar lopen als er alsnog vragen c.q. een afwijzing komen/komt hoor!

 

Eindelijk. Meer zekerheid gaan we niet krijgen. Voor ons is dit een hele opluchting.
1 januari 2007   Gelukkig nieuwjaar voor iedereen. Heel veel sterkte voor iedereen die op hun kindje wachten. Kerst en nieuwjaar was dit jaar niet zo feestelijk voor ons. Vorig jaar dachten we nog dat we nu eindelijk samen (met z'n drietjes) kerst en nieuwjaar zouden vieren. Nu zijn we nog steeds met z'n tweetjes en dat is best wel even moeilijk geweest. Maar we moeten verder, voor ons kindje!!!
3 januari 2007   Het CCAA heeft eindelijk weer een set documenten klaar.

September is nu eindelijk klaar. Dit betekend dat het eind eindelijk in beeld begint te komen. Voorspellingen op diverse sites (zie links) zeggen dat we een kleine kans hebben om bij het volgende setje (februari/maart)  documenten te zitten. De kans is echter veel groter dat het setje daarna ons voorstel bevat (maart/april) dus ... duimen iedereen!!!
2 februari 2007   De Site van het CCAA is gewijzigd.

 

 

De aanvragen met een LID (inlogdatum) tot 13 oktober hebben nu voorstellen ontvangen. Dit betekend dat ze in de laatste maand verwerkt hebben van 27-9-2005 tot en met 13-10-2005. Dit zijn 16 dagen. Als we er vanuit mogen gaan dat de volgende serie ongeveer even groot is, dan zit onze LID (20-10-2005) er zeker in.

 

Is er dan geen maar? Natuurlijk is er een maar, zelfs 2. Hoeveel ze in de volgende serie gaan doen is niet te voorspellen en het Chinese Nieuwjaar komt eraan (18-2-2007). Vanaf die datum is in China alles twee weken dicht (inclusief het CCAA). We zullen dus geen 4/5 maar 6/7 weken moeten wachten op de volgende serie.

 

We hebben echt goede hoop erbij te zitten in de volgende serie. Alle voorspellingen op diverse sites wijzen op een cut-off datum die ruim na de 20e ligt.
5 maart 2007

 

   We hebben volgens mij nog nooit zo vaak op de sites van Wereldkinderen, CCAA en Rumor Queen gekeken als de afgelopen 24 uur. Maar ons geduld is beloond.

 

De nieuwe voorstellen zijn binnen

 

Vanavond om 21.30 uur stond het eindelijk bij Wereldkinderen op de website. Alle voorstellen zijn compleet en we kunnen over drie weken HET telefoontje verwachten. Zo gauw we iets weten zetten we het direct op deze site.
6 maart 2007   vandaag kregen we een brief van Wereldkinderen waarin ze bevestigen dat ze ons voorstel binnen hebben. Jippie!! Nu weten we het ECHT zeker. In de brief staat ook nog eens dat ze nog 3 weken nodig hebben voor de vertaling en het opvragen (eventueel) van extra informatie. Nog even dus ...
26 maart 2007

1015 uur

 

   De telefoon gaat . Berendet de Pree vertelt Peggy dat we een dochter hebben. Ze heet Fu Ni Xuan en bevind zich op het moment in de provincie Jiangxi. We hebben een mooie dochter en zelfs een extra fotootje. Ze heeft volgens Berendet "Elfenoortjes". Ze kunnen de documenten opsturen maar we ... natuurlijk komen we NU naar Den Haag om alles op te halen.
1020 uur   Peggy belt mij op mijn werk. Met trillende stem geeft ze mij de benodigde details. Ik neem snel afscheid en pak mijn spulletjes bijeen. Op de weg naar buiten neem ik al een paar felicitaties in ontvangst. Ik krijg die glimlach maar niet van mijn gezicht, maar dat mag toch ...
1040 uur   Eindelijk thuis. We hebben elkaar eens stevig vastgepakt en de tranen de vrije loop gelaten. Nu moeten we verder. Vlug opfrissen, pinnen, kopietjes maken van de paspoorten en naar Den Haag. De heenweg valt gelukkig mee. We hebben weinig verkeer (alleen veel vrachtwagens) en we zijn om 1520 uur bij Wereldkinderen. Wat daarna gebeurd is staat hiernaast.
1900 uur   We zijn weer thuis. Vlug bij iedereen langs om de fotootjes te laten zien. Daarna naar de dansschool want daar is het afdansen voor de gehandicapten aan de gang. Peggy's familie is daar aan het organiseren.
2230 uur   Eindelijk thuis. Schoenen uit, slinger met hoera een meisje ophangen en de Chinese vlag uit. Daarna achter de computer. Foto's scannen en op de website zetten. Daarna de foto's in diverse formaten uitprinten voor de fotolijstjes die we met kerst 2005 aan iedereen gegeven hebben. Om 100 uur 's nachts liggen we in bed, maar slapen ... vergeet het maar.
29 maart 2007

  

Er is er een jarig hoera, hoera dat kun je wel zien dat is zij.

 

Peggy wordt vandaag 33 jaar. Weer een mijlpaal 3x11. Hoe je het wend of keert, het blijft hetzelfde.
 

Fase 3: Reizen

18 april 2007   Om lekker uitgerust aan de bijeenkomst deel te kunnen nemen, zijn we vandaag alvast naar Scheveningen gereden. We hebben lekker een hotel aan het strand geboekt. Van buiten zag het er niet uit maar van binnen was het prima en de kamer was goed.
19 april 2007   Vroeg uit de veren voor het ontbijt. We moeten op tijd bij Wereldkinderen zijn (10.30 uur) en je weet maar nooit hoe druk het is. Dat valt dus reuze mee 10 minuten rijden staan we voor de deur en dat is dus 45 minuten te vroeg ...

 

Hoe de rest van de dag verlopen is lees je in het verslag van de reisbijeenkomst.
4 mei 2007   De aankomstkaartjes zijn er en ze zijn prachtig geworden (met dank aan Roy!!!). Vlug de bijlagen over de hechting en de bus erbij gestopt en alles op de brievenbus gedaan. Een hele klus maar dat is het wel waard.
9 mei 2007   Eindelijk. De Notis of coming (officiële uitnodiging van de Chinese overheid dat je naar China mag komen) is eindelijk binnen. Nu weten we zeker dat we volgende week woensdag vertrekken.
16 t/m 31 mei 2007   De reis naar onze Yinte. Kijk hier voor een (te) uitgebreid reisverslag.
     

 

Als een rode draad van de liefde

spannen we een touw van gevoel.

Een verbinding naar een ander leven,

aan de andere kant van de wereld.

 

 Het bovenstaande armbandje is te verkrijgen via

Adoptievereniging de Rode Draad

 

We dragen beide dit armbandje als teken van verbondenheid met onze

dochter. We zullen het niet eerder af doen dan dat

we ons kindje in de armen mogen houden.

 

     

Hoe gaat het nu verder?

Als alles goed gaat kunnen we de volgende stappen verwachten.

De tijden zijn nooit zeker te zeggen maar we hopen het beste.
     
19 April 2007   Dan moeten we naar Den Haag voor onze reisbijeenkomst. Daar worden we klaargestoomd voor de grote reis.
16 Mei 2007   Voorlopig is dit de datum dat we gaan vliegen.
16 t/m 31 mei 2007   De reis naar China
31 mei 2007   Eindelijk thuis in Nederland
Een jaar later   Legalisatie van de adoptie naar Nederlands recht. Nu is alles echt rond en is het kindje eindelijk "echt" van ons.
     

pucca2.gif (7102 bytes)
     
en dan ....   Eventueel een tweede ???

 

 

Google

De VIA cursus

In het begin waren we erg sceptisch over de "verplichte" VIA cursus, waar iedereen Nederlander die een kind wil adopteren doorheen moet. Achteraf blijkt dit echter ongegrond. De informatie die je krijgt tijdens de cursus is erg behulpzaam en interessant.  Alleen het boek is erg stoffig en wollig.

Het gezinsonderzoek

We hebben het hele weekend gepoetst om het hele huis er tip-top uit te laten zien. Ze kijken er wel niet naar maar je wilt het risico niet lopen. Ruim van tevoren zijn we klaar en de hond heeft ze al enkele keren op haar donder gekregen omdat ze zich weer uitgebreid gelegd heeft in een net schoongemaakte stoel. Peggy is rustig maar ik kan niet blijven zitten. Eventjes voor drie uur gaat de telefoon. Ze is iets later, het is druk op de weg. Om kwart over drie is ze er dan eindelijk.

Na wat startproblemen omdat we ons toch wel ongemakkelijk voelen, komen we beide los. De twee uur vliegen om en we vertellen ronduit. De openheid wordt zichtbaar op prijs gesteld en mevrouw Widdershoven nodigt ons voor de volgende gesprekken uit in Maastricht op het hoofdkantoor van de RvdK. Verder krijgen we een vragenlijst waarmee we ons levensverhaal op papier moeten zetten.

 

Het tweede gesprek met de RvdK, deze keer op het hoofdkantoor in Maastricht. Allereerst worden we bedankt voor de zeer uitgebreide rapporten (!!?!). Het blijkt dat niet iedereen zo open en eerlijk zijn verhaal durft op te schrijven. Het gesprek gaat voor een groot gedeelte over hoe wij opgegroeid zijn en wat we meegemaakt hebben. Uiteraard komt de jeugd van Peggy uitgebreid aan bod. We vertellen gewoon zoals het is en wat er allemaal gebeurd is. We krijgen ook vragen over de relatie die wij met onze ouders hebben en hoe onze sociale omgeving uit ziet. Als laatste wordt ingegaan op onze ervaringen met kinderen en hoe we omgaan met conflicten. De twee uur zijn weer om voor we het weten. Ook nu weer hebben we een tevreden gevoel. De vragen waren niet moeilijk en we hebben ons verhaal goed kunnen doen. Een leuk detail is dat mevrouw Widdershoven nu al zegt dat ze geen dingen ziet die haar ervan weerhouden om ons een positief advies mee te geven.

 

Het derde gesprek. Weer zijn we enigszins gespannen ook al hebben we vorige keer een geruststellend bericht gekregen. Deze keer gaan we verder in op onze relatie met de wederzijdse ouders en de relatie tussen ons tweetjes. Hoe sterk zijn we samen en hoe kijken we beide tegen opvoeding aan. Gelukkig zijn we het vrijwel overal over eens en vullen we elkaar goed aan. We krijgen nu definitief te horen dat we een positief advies krijgen. We kunnen een gelukkige glimlach beide niet onderdrukken. De volgende horde is genomen. We hebben nog een half uurtje over om lekker ontspannen na te praten.

 

Het voorlopig laatste bezoek aan de RvdK. Vandaag krijgen we ons rapport te zien.  Mevrouw Widdershoven laat ons alleen zodat we ons goed kunnen concentreren en zelf ons commentaar kunnen formuleren. We lezen het goed door en schrijven onze opmerkingen erbij. Iedereen zegt het, maar het is toch erg vreemd om je leven in vijf A4-tjes voor je te krijgen. We corrigeren slechts een paar foutjes en een zin die we wel erg negatief vinden klinken. Als mevrouw Widdershoven weer terug is bekent ze dat het best moeilijk was om uit onze omvangrijke verhalen de belangrijkste zaken eruit te halen. Ze belooft ons de aangegeven correcties uit te voeren. Dit is voorlopig de laatste keer dat we het rapport zien.

Het intakegesprek

Een beetje nerveus lopen we richting de deur die we waarschijnlijk en hopelijk nog vaker binnen zullen gaan. Peggy rookt nog vlug even een peukje en ik kan haar heel goed begrijpen. Naar dit gesprek hebben we heel lang uitgekeken. We hopen nu eindelijk te horen te krijgen dat we verder kunnen met de adoptie en dat we zeker een kindje kunnen krijgen. Het gesprek verloopt goed. Peggy heeft meestal het woord. Net als bij het gezinsonderzoek merken we dat open en eerlijk over het verleden praten helpt om drempels en twijfels uit de weg te ruimen. Nicole Wilbers windt er echter geen doekje om. We hebben een stukje historie dat niet "normaal" is. Dat levert extra risico's op voor het kind. Ze zegt open en eerlijk dat ze niets kunnen garanderen. De afdeling China heeft aangegeven dat we ook geweigerd kunnen worden. Desondanks willen ze ons bemiddelen. Ze zullen een rapport toevoegen waarin duidelijk staat dat de problemen al lang geleden opgelost zijn en dat er nu niets meer aan de hand is.

 

Ze hebben ook nog leuk nieuws voor ons. De wachttijden voor de algemene wachtlijst zijn inderdaad al korter geworden. Als alles volgens plan verloopt lopen ze nog verder terug. We zijn er even stil van.

 

Toch zijn we een beetje teleurgesteld als we naar buiten lopen. We hadden ons veel van dit gesprek beloofd. We hadden gehoopt eindelijk zekerheid te krijgen. Maar helaas zal deze onzekerheid ons tot het laatste moment blijven begeleiden. Zelfs als onze papieren naar China gaan kunnen ze alsnog geweigerd worden, tot het laatste moment aan toe.

 

Het enige sprankje hoop is dat Wereldkinderen ons wil bemiddelen. Ze zullen toch wel weten wat ze doen. Als ze paren proberen te bemiddelen en China moet ze weigeren dan maken ze zichzelf ook in China ongeloofwaardig. Aan dit sprankje hoop klampen we ons vast.

De landenintake

We zijn te vroeg. Peggy rook er nog vlug eentje. We zijn nu veel minder nerveus als de vorige keer. Als we binnenkomen zijn er al twee stellen aanwezig. Langzaam maar zeker loopt de zaal vol. Als Dong Zhang binnenkomt zijn we met 8 koppels. De groep is zo groot omdat er drie stellen bij zijn die een special needs kindje gaan ophalen. Ze doorlopen de versnelde procedure. Een stel krijgt vandaag zelfs het voorstel. Ik heb er veel respect voor dat ze er dan nog zo lekker rustig bij zitten.

 

De intake bestaat uit twee delen. Allereerst krijgen we tot 13.00 uur van Dong meer te horen over China zelf. Het land, de cultuur, de mensen en ook de politiek die hier zo vergruist wordt. Ze stelt duidelijk dat ze het gevoelsmatig niet eens kan zijn met de "1 kind politiek". Aan de andere kant ruimt ze echter in dat het zonder dit beleid heel moeilijk zou zijn voor China om de bevolking te voeden. Ze gaat verder over de afstandsouders en over de achtergronden voor het afstaan van een kind. Het is veelal geen nieuwe informatie maar Dong geeft je meer duidelijkheid en we krijgen dan ook een veel betere indruk van het land en de mensen. Als laatste wordt de verdere voortgang van de procedure in China besproken. Wat er met onze papieren gedaan wordt en wanneer we iets kunnen verwachten.

 

Na Dong Zhang komt Farida van Altenborg. Als procedure medewerker legt zij uit waar we op moeten letten bij het verzamelen van de documenten. Niemand heeft hier eigenlijk vragen over. Achteraf hebben we nog een kort gesprek met haar over enkele details. Ons is het allemaal duidelijk. Nu maar hopen dat dit ook voor de instanties die de documenten moeten maken geldt. Tijdens het gesprek met Farida wordt het probleem van Peggy nog kort besproken. Er is nog steeds niets zeker maar tijdens het gesprek geeft een van haar collega's aan dat er nog nooit iemand geweigerd is. Dat geeft ons veel hoop.

 

Dong heeft met elk koppel nog een apart gesprek. In dit gesprek wil ze iedereen persoonlijk nog leren kennen en eventuele problemen verhelderen. Bij ons komt uiteraard de geschiedenis van Peggy aan bod. Nu we dit weer een keer toe moeten lichten moeten we beide toegeven dat het ons behoorlijk de keel uit begint te hangen. Dong heeft hier best begrip voor, maar om onze positie te versterken hebben we toch eventueel nog een aparte verklaring van de huisarts nodig. Ze overlegt dit met haar collega's en laat ons dit weten. Als ons verzoek afgewezen zou worden door de CCAA (adoptie autoriteiten in China) dan krijgen we binnen 4 maanden na het inloggen een bericht. Wachten we langer dan kunnen we er vanuit gaan dat we een kindje toegewezen krijgen.

 

In de auto naar huis belt Dong ons door dat we inderdaad nog een aparte medische verklaring moeten vragen van de huisarts. Het is niet specifiek nodig maar het kan onze positie in China versterken. Doen dus. Dong stuurt ons de details in een mailtje zodat de huisarts weet wat hij moet doen.

De medische keuring (2e keer)

Het lijkt zo simpel. Je krijgt een formulier met wat uitleg. Het formulier moet ingevuld worden door de huisarts en hij moet er een handtekening en stempel onder zetten. Enige voorwaarde, het moet in blokletters en de gegevens moeten recent zijn.

 

Voor we naar Den Haag gingen had Peggy nog vlug een afspraak gemaakt bij de huisarts voor het invullen van de medische verklaring.

 

Peggy: Ik bel voor een afspraak voor een medische keuring in verband met de adoptie.

Assistente: Dat moet toch bij een andere huisarts?

Peggy: Nee, deze keer niet.

Assistente: Is dit dan anders als de vorige keer?

Peggy: Ja! Het gaat nu om de papieren voor China.

Assistente: Ja maar ...?

Peggy: Niet vragen gewoon een afspraak maken bij de huisarts en zorg dat hij tijd heeft want we zijn wel even bezig.

Assistente: Dan kom maar vrijdag om 12.00 uur dan heeft hij een uur de tijd.

 

Daar zaten we dan. Net terug uit Den Haag en de hele middag de tijd. Het duurde niet lang of we werden naar binnen geroepen. Helaas hadden we een vervanger. Hij was wel vriendelijk maar stik nerveus. Leuk is dat. Daar gaan we dan.

 

Arts: Waar gaat het over?

Wij: Een medische keuring voor de adoptie.

Arts: Dat mag je eigen huisarts toch niet?

Wij: Nu wel omdat dit naar China gaat.

Assistente (achtergrond): Gaat het dan toch om een medische keuring? Dat had u er niet bij verteld!!

Peggy: We hadden toch gezegd dat het een tijdje ging duren omdat het om een MEDISCHE KEURING ging!

Assistente: Dat kost dan wel 72 euro's per persoon. Die moet u cash betalen.

Wij: Wat maakt het uit. Die 144 euro's vallen in het niet bij de 15 mille die het geheel ons gaat kosten. Klets niet en laat gaan. Maak ons maar een rekening.

Arts: OK, dan ga ik met mevrouw beginnen.

Wij: Let je erop dat het in blokletters moet!!

Arts: Ja, ja. Hoe was uw naam ook alweer.

Met een grote zwaai kliedert hij de naam van Peggy op het papier.

Wij: let op het moet nog vertaald worden in het Chinees. Als die het niet kunnen lezen krijgen we de hele handel terug.

Arts: Ja, ja. Komt goed.

Peggy wordt onderzocht en de gegevens die hij kan verzamelen zet hij op papier.

Assistente: Ik heb een spoedgeval. Iemand met hartklachten.

Arts: Excuses maar ik moet nu weg.

 

Enigszins verbouwereerd, maar begripvol, blijven we achter. We maken maar een nieuwe afspraak voor de middag om 16.10 uur.

Op weg naar huis spreken we af dat we zelf het papier intypen met de gegevens die de arts ingevuld heeft. Dan is het tenminste leesbaar.

 

's Middags worden we beide verder onderzocht en wordt het geheel ingevuld. Het is zo slordig dat we inderdaad maar voorstellen om het zelf over te typen zodat hij het kan ondertekenen. De speciale brief over het verleden van Peggy zal hij er dan bij doen. We geven hem ook nog de gegevens die Dong ons gestuurd heeft.

 

Als laatste krijgen we een briefje voor het bloedprikken. Te laat natuurlijk want het bloedprikken is om 16.30 uur dicht. Dan maar maandag.

Legalisatie*

Een jaar na aankomst moeten we nog 1 horde nemen. Doordat China het internationale adoptieverdrag niet ondertekend heeft kan de adoptieprocedure in het land niet gecompleteerd worden. Dit moet na een jaar in Nederland gebeuren. Pas op dat moment is het kind juridisch je eigen kind. Tot dat moment ben je voogd voor het kind en is het kind in Nederland op een tijdelijke verblijfsvergunning.

 

* inmiddels komen er steeds meer berichten dat China het Haags Adoptie Verdrag zojuist geratificeerd heeft. Wat dit in de praktijk voor ons gaat betekenen is nog niet volledig bekend. Waarschijnlijk zal de ratificatie vanaf 1-1-2006 ingaan. Dit betekent waarschijnlijk voor ons dat het kindje direct een Nederlands paspoort mee krijgt vanuit China.

 

Wachten

"Je moet je er niet onder laten krijgen." en "Als het er eenmaal is dan ben je het vlug weer vergeten." Dit houden we ons nu voor om er nog een beetje tegen te kunnen.

 

Een tijdje geleden vroeg iemand aan mij: "Heb je er wel eens over nagedacht om het allemaal erbij neer te gooien en ermee te stoppen". Simpele vraag, kort antwoord: "Ja. Meer dan eens". Nu we weer te horen krijgen dat het later gaat worden komt ook die vraag weer boven borrelen. Samen met vragen of we er wel goed aan gedaan hebben om voor China te kiezen. Hadden we niet beter ...

 

Onzin! We hebben ervoor gekozen en nu gaan we er ook voor. We hopen alsnog dat het dit jaar (2006) lukt, maar het einde van het jaar komt gevaarlijk dichter bij.

 

Tip voor ouders die nog niet gekozen hebben voor een land: Kies voorlopig even niet voor China. Het ziet er nu al niet goed uit en dat gaat alleen maar erger worden.

 

Het voorstel

Na het telefoontje van Berendet de Pree zijn we direct in de auto gestapt en naar Den Haag gereden.

 

Om 1520 uur komen we aan bij Wereldkinderen. We hebben geluk, we kunnen zowat voor de deur parkeren. Carmen stuurt ons net een SMS-je om te vertellen dat we waarschijnlijk op 16 mei gaan vliegen. Ik antwoord haar dat we net voor de deur staan.

 

Vlug naar binnen waar we opgewacht worden door een hele delegatie mensen waarvan we de soms gezichten kennen. We worden onthaald met de woorden "Jullie kennen we van Internet". Ha haa is het niet prachtig. Iedereen staat met een witte envelop stevig onder de arm geklemd en een trotse blije blik in zijn ogen. We feliciteren elkaar vlug en vergeten helemaal te vragen om hun fotootjes te zien (sorry luitjes). "Moeten jullie nog?" vraag ik een beetje nerveus. "Nee" roept de groep in koor. Nadat we iedereen gefeliciteerd hebben nemen we afscheid en vertrekt het hele gezelschap naar huis.

 

Dan maar melden aan de Balie. De juffrouw weet ons te vertellen dat Berendet het erg druk heeft met allerhande afspraken. We moeten het voorstel maar even alleen doornemen. We worden ondergebracht in de grote spreekkamer en we krijgen koffie aangeboden. Twee enveloppen krijgen we. Een hele dikke met reisdocumenten en voorbereidingen. En een dunnere envelop met de naam van ons meisje erop. Daar zit ze in ... figuurlijk gesproken dan. Met trillende handen open ik de envelop. Er komt een pak papier uit waarop Chinees, Engels en Nederlands door elkaar staan en ... een kleine bruine envelop met de naam van ons meisje. We houden ons sterk en lezen eerst het dossier. Op de voorlaatste bladzijde staat een kopie van haar pasfoto. Nu is het genoeg. We openen de kleine bruine envelop. Heel voorzichtig leggen we de foto's voor ons neer.

Daar is ze dan onze Jinte.

 

Even zitten we stil naar onze meid te kijken. Met een brok in de keel lezen we de resterende bladen door. Wat is ze moooooi ...

 

Aan de balie vragen we even een pen want we kunnen het acceptatie formulier direct ondertekenen. En of we dat willen? NATUURLIJK!!!

 

Nu zijn we mamma en pappa. Nu is ze, op papier, van ons. We leveren het ondertekende formulier in bij de balie en vragen nog om een kopietje. Drie kwartier na aankomst staan we weer buiten met een beetje vreemd gevoel. Dit was een van de belangrijkste momenten van je leven. Hier hebben we zo lang naar uitgekeken. En nu we buiten zijn, was de ervaring een beetje ontnuchterend. Toch zijn we gelukkig en voldaan. De spanning van de afgelopen weken begint van ons af te vallen als we in de auto stappen.

 

Nog geen uur onderweg, en het is inmiddels erg druk, overvalt ons beide een soort vermoeidheid die heel vreemd aanvoelt. Plotseling is dat vraagteken ingevuld, heeft je kindje een gezicht en een naam. Je voelt de spanning uit je lichaam lopen. Op naar de volgende etappe...

 

 

De reisbijeenkomst

We zijn het eerste koppel. Maar dat is ook niet verwonderlijk als je al om 9.45 uur voor de deur staat terwijl de bijeenkomst pas om 10.30 uur moet beginnen.

 

Langzaam maar zeker druppelen de koppels binnen. We herkennen een paar gezichten van de voorstel dag. Alleen de namen bij de gezichten lukt nog niet helemaal. Als we met zo'n 10 man op de stoep staan, komt Ria ons ophalen. Binnen (in het rode kruis gebouw om de hoek) staan tafels klaar. Ieder koppel heeft een aangewezen plek. Daar ligt een map klaar met de planning, de gegevens van alle koppels van de reisgroep en de kopie van het dossier wat in 2005 opgestuurd is.

 

Het is een informele bijeenkomst met veel interactie. We zijn met 15 koppels waarvan er 14 op 16 mei gaan vertrekken. Het is wel een beetje een bijzondere groep. Ria geeft toe dat ze al lang niet meer zo'n grote groep gehad hebben. Helemaal bijzonder is dat drie koppels een gezonde jongen mogen gaan halen. Super hoor. Allemaal stralende en nerveuze pappa's en mamma's. Ieder pauze wordt dankbaar gebruikt om over en weer de voorstel foto's te laten zien. We gaan alleen al met 9 koppels naar Jiangxi. En daarvan zijn 5 meisjes uit het tehuis waar onze Yinte vandaan komt.

 

Het tempo ligt wel hoog en later merken we dat de eindtijd van 15.00 uur die op de uitnodiging stond niet haalbaar is. Er moet zoveel uitgelegd, besproken, gevraagd en beantwoord worden. Om 16.30 uur zijn we buiten.

 

Een lange dag. Maar wel erg zinvol. We zijn weer een heel pak papier rijker. Nu nog alles regelen voor 16 mei.

 

 

 

 

 

(c) 2005  Peggy & John Huppertz